א ווארט פון רבין אויף היינטיקע פרשה, Parashat Pekudei. אין Parashat Pekudei נאך דעם ערשטן pasuk שטייט, pasuk כ\"ב: \"ובצלאל בן אורי בן חור למטה יהודה עשה את כל אשר צוה ה' את משה\", אז Betzalel וואס איז פון Shevet Yehuda האט געטאן אלץ וואס דער אייבערשטער האט געהייסן. שטייט דארט דער לשון \"אשר צוה ה'\". דערנאך נעקסטע pasuk, pasuk כ\"ג הייבט זיך אן: \"ואתו אהליאב בן אחיסמך\", אז צוזאמען מיט אים איז געווען Oholiab ben Ahisamach וואס קומט פון שבט Dan. שטייט אין Yerushalmi, אז פון דעם pasuk \"ואתו אהליאב בן אחיסמך\" שטייט אין דער פרשה 18 מאל \"אשר צוה ה'\". און ממילא דערפאר זענען דא 18 berachot אין Shemoneh Esrei. באמת איז דא 19, ווייל ס'איז דא צוגעקומען א ברכה שפעטער פון ברכת המינים, אבער בעצם איז 18 berachot, דערפאר הייסט עס Shemoneh Esrei, 18 berachot. הגם אז באמת איז דא 19, אויב מ'זאל רעכענען דעם \"אשר צוה ה'\" אין דעם ערשטן pasuk, אין pasuk פסוק כ\"ב וואו שטייט \"ובצלאל בן אורי בן חור\", וואלט געווען 19. אבער די Yerushalmi זאגט אז מ'רעכנט נאר פון \"ואתו אהליאב\". דארטן וואו עס שטייט וועגן Betzalel אליין און שטייט נישט וועגן Oholiab, דאס רעכנט זיך נישט אין דעם חשבון. און די Yerushalmi זאגט אז דאס דער 18 מאל וואס שטייט \"אשר צוה ה'\" אין משכן שני. די Yerushalmi רופט רופט אן די משכן ווי ס'ווערט דערציילט אין פרשת תרומה, תצוה, הייסט משכן ראשון, דער ערשטע משכן. דערנאך אין פרשת ויקהל, פקודי ווערט אנגערופן משכן שני. איז 18 מאל \"אשר צוה ה'\" וואס שטייט אין משכן שני, פון ווען ס'ווערט דערמאנט Oholiab, איז דערפאר זענען דא 18 berachot אין Shemoneh Esrei.

פרעגט דער Rebbe די שאלה: וואס איז די שייכות פון tefillah צו דער מנין פון משכן? און פאר וואס איז דאס דווקא ווי דער פסוק שטייט ביים משכן שני? און פאר וואס איז דאס דווקא ווען ס'ווערט דערמאנט Oholiab? און דער Rebbe איז מסביר: אז דער ענין פון משכן און דער ענין פון תפלה האבן א גרויסע שייכות, זיי האבן זיך א זעלבע נקודה, א נקודה משותפת. דער ענין פון משכן איז נעמען גשמיותדיקע זאכן און מאכן פון דעם הייליק, מאכן פון דעם א משכן, א מקדש פארן אייבערשטן. דאס הייסט די עלי' פון די גשמיותדיקע זאכן וואס זענען נידעריק, און מ'הייבט דאס אויף און מ'ברענגט דאס צו העכערע מדריגות. וואס איז דער ענין פון תפלה? אויך אזוי. דער ענין פון תפלה איז, תפלה איז פון לשון \"נפתולי נפתלתי\", א לשון פון צוגעבונדן. דער ענין פון תפלה אז א איד פארבינדט זיך מיט דעם אייבערשטן, און ער פארבינדט פון די נידעריקסטע מדריגה זיינע פארבינדט ער זיך מיט דעם אייבערשטן. דערפאר שטייט אין Zohar אז בשעת Yaakov Avinu האט געהאט דעם חלום און געזען א סולם, א לייטער, שטייט אין Zohar: \"סולם, דא צלותא\", דער לייטער דאס איז דער ענין פון תפלה. ווייל דאס איז דער ענין פון תפלה, מ'גייט פון הייבט אן פון גאר נידעריק און מ'גייט ארויף. דערפאר שטייט: \"סולם מוצב ארצה וראשו מגיע השמימה\". דער סולם שטייט \"ארצה\", אויף דער ערד, שטייט נישט דאס ווארט \"ארץ\", שטייט \"ארצה\", גאר מיט א ה\"א, טיף טיף נידעריק. און דאס דער ענין פון תפלה איז אז מ'הייבט אויף אלע נידעריקע זאכן, א איד הייבט אויף זיינע נידעריקע זאכן, און צוזאמען מיט אים אלע גשמיותדיקע זאכן וואס גייען צוזאמען, מאכט דאס אז ער איז דאס מעלה צו דעם אייבערשטן. הייסט עס אז Mishkan האט א kesher מיט דעם ענין פון tefillah. און דערפאר, לויט וויפיל מאל ס'שטייט \"אשר צוה ה'\" ביים משכן, פון דעם קומט ארויס די 18 ברכות ביי Shemoneh Esrei.

און דערפאר איז דאס דווקא פון משכן שני. דער משכן ראשון ווי דער משכן ווערט דערציילט אין פרשת תרומה, תצוה, דארטן רעדט זיך ווי דער אייבערשטער האט באוויזן אין שמים Moshe Rabbeinu רבינו דער משכן, איז דאס א רוחניותדיקער משכן. וואס מיר רעדן דא די שייכות צו תפלה איז דער ענין וואס מ'נעמט די גשמיות די נידעריקע און מ'הייבט דאס אויף, דערפאר איז דאס דווקא פון משכן שני. און דערפאר איז דאס אויכעט נאר דארטן וואו ס'ווערט דערמאנט אהליאב. Rashi זאגט אז פאר וואס איז געווען בצלאל און אהליאב? Betzalel איז פון די העכסטע שבטים, דאס איז Shevet Yehuda, Oholiav וואס איז פון Shevet Dan דאס איז פון די נידעריקסטע שבטים, און די כוונה איז אז מען האט די נידעריקע אויכעט. און דאס מיינט, אויב באלד מיר רעדן וועגן דעם קשר פון תפלה מיט משכן, אז דאס איז ביידע אויפהייבן די נידעריקע, דערפאר איז דאס נאר דארטן וואו ס'ווערט דערמאנט אויך אהליאב, וואו דאס באווייזט אויף די נידעריקערע ענינים און מ'הייבט דאס אויף. און דאס איז דער פשט אין די ירושלמי, וואו די ירושלמי זאגט אז די 18 ברכות Shemoneh Esrei אין תפלה כנגד די 18 \"אשר צוה\", מאל \"אשר צוה ה'\" וואס שטייט אין משכן שני, ס'איז טאקע פארבונדן מיט משכן, וואס זיי האבן ביידע די זעלבע נקודה, און דאס איז דווקא משכן שני האט די זעלבע נקודה, און דווקא איינמאל האט מיט דעם אויך אהליאב.