ידוע that the הילל מפאריטש brings בשם הברדיטשעווער. We know what הילל מפאריטש brings in the name of the ברדיטשעווער. It's the whole מקור. Everyone knows this ווארט of the ברדיטשעווער שבת חזון the whole מקור is from the הילל מפאריטש. In other words, in the ספר of the ברדיטשעווער, it's not written. Really? In קדושת לוי, you don't find it. The הילל מפאריטש brings it. Now, how did he know? Or he maybe heard it from him? Probably heard it from himself, I don't know. So, he writes, on שבת חזון The only ספר Yeah. He writes, on שבת חזון, it's לשון מחזה. The word שבת חזון, the word חזון means to see. From the word מחזה, מחזה means a sight, a vision. דהיינו, אז in dem שבת ווייזט מען לכל אחד ואחד המקדש דלעתיד מרחוק. This שבת, the שבת before תשעה באב, is the שבת when the אייבערשטער shows everybody the בית המקדש from far. So, seeing אין ענין יוצא מדי פשוטו, everything that's said, the first and foremost, is a simple פשט. Then you have deeper פשט'ים, but the simple פשט. So, the טעם וואס der שבת רופט זיך אן רופט זיך שבת חזון is a simple reason, why is it called חזון? השם הפטרה. Because the הפטרה. The

שבת welches סמוך ושלפני תשעה באב, שבת close to and before תשעה באב, זאגט מען די הפטרה חזון ישעיהו. So, we say the הפטרה which starts with the words חזון ישעיהו, the vision, the לעצטע from the ג' דפורענותא, it's the last one of the three of punishment, ומובן אז וואס נענטער der שבת איז צו תשעה באב אלס שארפער איז דער ענין הפורענות. And we know that the closer it gets to תשעה באב, this the worse it is, greater punishment it is. We see אז בשעה der שבת איז ערב תשעה באב אדער תשעה באב גופא if the שבת happens to be ערב תשעה באב, or could be שבת is תשעה באב and it's נדחה and you fast on Sunday, is אף על פי a שבת סתם מען איז נישט קיין אבילות. On שבת, you can't have אבילות, תנינא בפראן ענינים לכמה דעות the עניני תשעה באב in דברים שבצנע. That שבת, there is, it's דברים שבצנע there is, according to some opinions. So, it comes like this that when you get to תשעה באב, the שבת before תשעה באב, it gets worse and worse. And then it's פארשטאנען כרח עידית די כסא. So, we understand the other side. דאס וואס מען ווייזט בשבת חזון די מקדש דלעתיד, when you show when we say that on שבת חזון, the אייבערשטער shows the בית המקדש of the future, so leaves a סמיכות, a שייכות to תשעה באב. Why it's this שבת, because it's close to תשעה באב, is says בפרט בעת וביתר עוז נקבע אז תשעה באב איז חל בשבת. So, that ענין of חזון is stronger if תשעה באב is שבת, like in like this year that the שיחה was printed, מער ווי דאס איז אין אן אנדער קביעות'ן, more than if in another way when שבת חזון איז חל נישט מיט תשעה באב אליין. If שבת was not with תשעה באב. But that's a side point he's making. That it depends it's connected to the הפטרה and since the הפטרה is said the שבת before תשעה באב, so you show the the אייבערשטער shows the בית המקדש on the שבת before תשעה באב. More than normal. More than, yeah. This this שבת, בדוקא. דאס וואס מען באווייזט שבת חזון די מקדש דלעתיד, this that we show on שבת חזון the מקדש of the future, אף על פי es נישט יעדער איינער זעט עס בגלוי. What do you mean we show even though not everyone sees it, בגלוי? און דער ברדיטשעווער זאגט דאך נישט אז מען באווייזט דאס בלויז צדיקים. The

ברדיטשעווער doesn't say it's shown only to צדיקים. און אוודאי נישט אז נאר צדיקים גדלים. Certainly, it doesn't say it's only צדיקים גדלים. The לשון he says, מראין לכל אחד ואחד המקדש דלעתיד. It's shown to everybody. Yeah. So, what's the פשט? Huh? That was well then. Ne, I mean he was then. It's later. You mean He's not No, בגלוי, we don't see it. So, what's the פשט? Does the הילל מפאריטש quote it or does he just say it in his? I guess I guess he quotes it, yeah. Yeah. Is der פירוש דפונקט, יש לומר בפשטות. That the פשט is, בפשטות על דרך wie die גמרא זאגט די רייד פון דניאל. The גמרא says like this, concerning דניאל, it says like this, דניאל says, \"ראיתי אני דניאל לבדי את המראה, I myself saw the vision, only me, והאנשים אשר היו עמי לא ראו את המראה, people who were with me didn't see it, אבל חרדה גדולה נפלה עליהם,\" this is the פסוק, but a great fear fell upon them, \"ויברחו בהחבא,\" they ran to hide. So, the גמרא asks the קשיא on this פסוק, וכי מאחר דלא חזו, since they didn't see, מאי טעמא איבעיתו? why were they scared? And the גמרא answers, אף על גב דאינהו לא חזו, מזלייהו חזי, even though they didn't see, but their מזל saw. Das heißt, it needs a פשט, at the אנשים אשר עמו, the people there with him, זיינען פארציטערט געווארן פון דעם וואס דניאל אז ער האט איבערגעגעבן די מראה. It doesn't mean they got scared because דניאל told them, \"I see a מראה.\" נאר די סיבה געווען דאס וואס מזלייהו חזי, this that they themselves, but not their body, but their מזל saw. This is דניאל with the in the lion's den? Yes, yes. Yeah, yeah, yeah. So, what what did he He saw a מראה of a A מראה. There was a vision, something the written uh things written um at the wall. Oh, and no one else saw it? No one else saw it, but they got scared. But they were scared because their מזל saw it. Cuz their מזל, that's what the גמרא said. That wasn't while Yeah, it's the same ענין. Same ענין, yeah. און חזיין המזל באופן, they their their מזל saw this in such a way, אז א פלוצלינג חרדה גדולה נפלה עליהם! They down here, in the physical body, got scared. We see seeing ווי זיי זענען, as they are, פיזישע כוחות למטה, down here they got scared. That means that the sight that the מזל of theirs saw had such a strong effect, it's as if they saw and they felt it. על דרך זה איז מובן בענינינו, it's the same thing here also. ראיית המקדש לעתיד בשבת חזון איז נישט בלויז אן ענין וואס איז שייך צו צדיקים. This in שבת חזון we see the בית המקדש is not only צדיקים, און זיי דערציילן אונדז, and they tell us. אדער נאך מער, זיי זיינען דאס מגלה צו שאר בני ישראל. Not only they tell us, but they're מגלה that, \"You know, I saw the בית המקדש,\" not enough. נאר דאס לשון חז\"ל הנ\"ל, לשון תורה הנ\"ל, the לשון that we said before of the of the חז\"ל, חז\"ל means of the In this case it's the בארדיטשעווער, מראין. He says the לשון מראין, the לשון הקודש פון חזון, the the לשון עברי, לשון פשוט, לכל אחד they show it. מ'באווייזט דאס יעדן איינעם, מראין למזלייהו, they show, but to who? To the מזל. נו, and the מזל, the נשמה פון זיינע נשמות, און דאס פועל'ט אויף דעם אדם, ביז אויך אויף זיין גוף ונפש הבהמית, and this has an effect, just like over there, has an effect on the person, has an effect on the person, okay. So now we know the כללות'דיקע ענין, what the פשט that it shows, it shows that the נשמה sees. וואס איז דער תוכן ותכלית פון ווייזן דעם מקדש לעתיד? What's the meaning of it, or what's the purpose of it? איז דער בארדיטשעווער ברענגט א משל, בארדיטשעווער

explains with a משל פון א פאטער וואס האט אפגענייט א נייעם מלבוש פאר זיין קינד. A father made a new garment for, a טייער, for a for his child. א טייערן, א נייעם? Yes, ניי, ער האט אפגענייט א טייערן מלבוש, yes, a special, expensive one. און דער קינד האט דעם בגד צעריסן לכמה קרעים, and the kid didn't behave and all, and he tore it. האט אים דער פאטער געמאכט א צווייטן לבוש, he made him another one. אבער ווי דער קינד האט, אבער דער קינד האט אויך דעם צווייטן בגד צעריסן, but he also tore the second one. האט דער פאטער אפגענייט פאר'ן קינד א דריטן לבוש, he made a third garment, אבער ער האט דאס אים נישט געגעבן אנצוטאן, didn't give it to him to put on. נאר לפרקים רחוקים ידועים, only certain times, from time to time, באווייזט ער אים דעם לבוש, he would show him this suit, this לבוש, זאגנדיק דערביי, he would say אז ווען ער וועט זיך פירן בדרך הישר, if he'll go and behave in the right way, וועט ער אים געבן אנצוטאן, he'll give it to him. און דורך דעם, this is all part of what the בארדיטשעווער says, און דורך דעם איז אים דער פאטער מרגל צו גיין בדרך הישר, this trains him to go on the right path, ביז דאס ווערט ביים קינד כטבע, he says, this will make that going in the right path by the child will become a nature. און דאן גיט דער פאטער דעם לבוש פאר זיין קינד, and when it becomes his nature, he gives him the לבוש, ער זאל אים אנטאן, and the kid should put it on. But when he shows to him, he shows to him the 5th time? Yeah, so he also he shows the stuff also. דאס איז דאך, that's why מרגל, he's מרגל. If he didn't care about the first two, why should he care about the third? That's why he didn't give it to him, because he was afraid he wouldn't care. Not that he didn't, but he hopes that by showing him once and twice and many times and it'll train him to become good, now already he'll start caring. און מובן בתורה, and now, and we understand from this תורה that the בארדיטשעווער said, אז דאס איז א משל צו די צוויי בתי מקדש, it's a משל for the two בית המקדש's, וואס זענען חרוב געווארן. So that first two coats or garments is a משל to the first two that they broke it, they חרוב like this garment is torn, און דער בית השלישי, דער מקדש לעתיד לבוא, and the third garment is a משל for the בית המקדש השלישי. עס איז ידוע אז אלע משלים פון תורה, תורת אמת, זענען מדויק בכל הפרטים. You know, all the משלים that תורה gives is exact in all the details. פיל מער, וויבאלד אז דער משל האט געזאגט הרה\"ק מברדיטשוב, so well the משל was said by the בארדיטשעווער, איז מובן אז דער משל איז בדיוק מתאים צו נמשל. So the משל has to fit to the נמשל. דארף מען לכתחילה פארשטיין, we see how the רבי learned פשט, not in a piece of גמרא, in a משל that the בארדיטשעווער gave. It's only a משל, but he ממש learned like a תוספות, he learned it like like like a פסוק. So the שאלה דארף מען פארשטיין, די בתי מקדש, דאס איז דאך אן ענין דירת קבע, א בית. When we say בית המקדש, we're talking about a house, נישט קיין, not it's, something A house is where a place where you live and not something that's temporary. ווי ס'איז געווען דער משכן, like the משכן was, בפסוקים שטייט, \"ואהיה מתהלך באהל ובמשכן,\" where the משכן is I'm going like in a tent, that's temporary. איז וואס, זאגט ער, נעמט ער א משל פון א לבוש? So why does he give a משל of a garment, וואס מהותו איז, כי לבוש תחליפם, what's a garment? A garment, you change. You buy a suit, you wear it for a few years, לכתחילה, you know, you're going to change, א זאך וואס איז צו בייטן, you change it. שמלתך לא בלתה איז געווען א נס און נאר אין מדבר, the fact that in the מדבר their garment didn't get ruined and they wore the same and this, this was something special, it's a נס, but normally that's not what a garment is. So לכאורה, how does the משל of a garment fit to the בית המקדש, which is a house? וביותר צריך עיון, the main the קשיא is even more, מען קען דעם זעלבן ענין ממש ארויסברענגען דורך א משל מדוייק לבית המקדש, מיט א בית. See, it's not a פשט that you couldn't have any other משל, so he chooses a משל even though it doesn't fit. He could have given the same משל, a house. A father makes a house or sets up a room for his son and ruins it, and the second one, then he sets up a third one, a nice house, a nice room, and he shows it to him from time to time, and he tells him, \"When you become good, I'll let you in. I'll give it to you.\" I mean, it could've been the same משל. So why Why did he pick a משל פון א לבוש? נאך מער. Why? Because it's not a it's not a נצחי. Because it's not a permanent thing. That's the שאלה. A לבוש isn't a permanent thing and this is Not only that, you could have given the משל from the exact same thing as the נמשל is, from a house. Right, right. נאך מער, צו מער, דער עיקר פון משל איז דאך לכאורה אז מ'האט געגעבן דעם בית שני של בית ס'זאל מען דאס ניט חרוב מאכן. The משל was like this: he gave him the first בית המקדש and the אייבערשטער didn't want that you shouldn't destroy it. Gave him the second one, also hoping you wouldn't destroy it. עס זאל זיין, he was זוכה, קיים לעד, עס זאל זיין נצחי. That's what the plan was. So when the אייבערשטער gave us the first בית המקדש, the second בית המקדש, he planned it to be forever. Right. It was our fault that it broke. ווי פאסט אויף דעם דער משל פון א לבוש? So how could you give a משל of a garment, וואס איז אן ענין, אן ערדיקע זאך, דער היפך פון זיין נצחי? Why is the In the משל, when he gave him the first garment, you a priori knew he's going to outgrow it, even if he wouldn't tear it. So, wouldn't tear it right away, it would take five years, but he would ruin it anyway, it would get ruined. So why use a משל of something which is the whole opposite of the כוונה of what you're trying to bring out? A kid also grows out of it, he knows he's going to outgrow it. He grows out of it, yeah, yeah. על כרחך צריך לומר, so we have to say like this: אז כאטש דעם בית איז דא א מעלה לגבי לבוש, even though the house has a מעלה over a garment, because a house is forever, I mean, as much whatever forever שייך is, while a לבוש is only temporary. The מידות that is a דבר קבוע, it's meaning this is something set and steady, איז אבער עיקר פון א מעלה אין לבוש, וואס איז ניט דא אין בית. There is something special in a לבוש which is not in a בית. And this is the reason why he picked the משל, because he wanted to bring out a point which we find in a לבוש, not in a בית. Und in dem נדון דידן, השייכות צו דער פעולה פון בן אז ער זאל גיין אין דרך הישר, איז נוגע בדוגמת וואס דער בית המקדש, כלי בית המקדש, שלוש בית המקדש, איז בדוגמת של לבוש. In the משל he's trying to bring here that he's showing it to him, and he wants to פועל on the child that child should become better, the concept of לבוש fits better. Because there is something in a לבוש which בית doesn't have, as we'll see later. Und נישט אזוי ווי דאס איז דער בית. So that's why he picked a לבוש, we don't know exactly why, but obviously, the לבוש brings out the concept of the ענין that he's trying to explain here, in this ענין, is more in a לבוש. Is it possible that the ברדיטשעווער himself made this משל? Yeah, yeah, yeah. The whole thing that we see that he showed the בית המקדש השלישי is a ברדיטשעווער ווארט. There is no מקור to it. ויש לומר דער ביאור בזה. Not that the ברדיטשעווער is a שלעכטער מקור, I mean, he's a good מקור. He's מקור himself. The whole thing that we see the בית המקדש השלישי is on שבת חזון? Yeah. That's ר' לוי יצחק? He wrote it בשם the ברדיטשעווער. Oh, oh. Who? בשם הרב מברדיטשוב. Yeah, and the ברדיטשעווער has no מקור. I guess, how does he know it? You know it because you saw it. From heaven! How the ברדיטשעווער know? Because every year he saw this, he פשוט saw it, so he knows. He made up the משל, though? He made up the משל, yeah. How did he know everybody else saw it? Huh? He probably, he asked a few people. Or, or Well, he saw it, he saw it in a way that he saw that that the the מזליה should see it, he knew it. All of them in that time they saw it because No, they were all good guys. How do you know כל אחד? How do you know all the other אידן? No, because he saw it in such a way that he understood that every איד'ס נשמה would see it. Like ראיה. ראיה? ויש לומר דער ביאור בזה, so the reason the the ביאור, what is the מעלה of a לבוש over a בית? איינע פון די עיקרדיקע חילוקים צווישן לבוש און בית is,

one of the main differences between a garment and a house is, אז א לבוש איז צוגעפאסט לפי מידת משורו דער וואס דער מענטש איז לובש. A garment fits to the measurements, to the size of the one that's wearing it. ביי א בגד דארף זיין דער אורך ורוחב זיינע בהסכם מיט מידת אורך ורוחב של אדם. When you have a בגד, when you wear a pant, you wear a shirt, it has to fit. The length, the width, has to be has to fit to the length and width of the person, to the size of the person. ניט קירצער און ניט לענגער. It can't be shorter, it can't be longer. ווי דער דין איז בנוגע בגדי כהונה, like this הלכה פשוטה לגבי the בגדים of a כהן, the garments of the כהן worn in the בית המקדש, וועלכע זאלן זיין לכבוד ולתפארת, it says they have to be for beauty, for כבוד, אזוי דארף עס זיין לפי מידתו של הכהן, we just learned it. Has to fit to the measure of the כהן, if it's too long, it's פסול, you can't do it. So the concept of a garment is that it has to fit to the person, to the size of each individual. And he doesn't even say it, but it comes out clear, it's even more, and the garment is made in such a way that every part of the garment fits to every part of the person. I mean there is a garment that you take one big sheet and you wrap it around, but when you have a suit, Custom-made. It's custom-made. Yeah, it's made, you know the sleeves are Custom-made is the size, and then it's made also Custom-made. No, I know that, I'm saying, but not only the size, but בכל אופן there are sleeves here, because it has sleeves, and there's pants has this. And that's the עצם גופא has a size, I'm saying, but the עצם זאך it's made according to different parts. It's not like one general thing. You buy off the rack. Huh? You buy a קאפאטע off the rack. Still! But still you'll you you'll pick your size. Right, it's slightly general. In general. Custom-made means it fits your whole So I'm saying, but even if you pick this size, and you're picking a size and has different parts to it. Not like a מה שאין כן, בית is מדותיו, אורך ורוחב, א סאך גרעסער פון מידות אדם. But a house, the length and the width is is much bigger than the size of the person. מ'געפינט להלכה, להלכה, אז a בית is חייב במזוזה. When is a house called a house that it needs a מזוזה? נאר דאן ווען ער האט לכל הפחות די מדות פון ד' אמות על ד' אמות, if it has the size of four אמות by four אמות. א סאך מער ווי מידת האדם, much more than the size of a human being, of a person. Where do we see? מידת האדם is even געפינט לגבי dem שיעור פון a מקוה. The size of a person is three אמות. Says a מקוה has to be the size of a person, so a person should go, אמה על אמה, it has to be the size of an אמה by an אמה, ברום ג' אמות, the height of three אמות, which is מדותיו של אדם, the size of a person. Yeah, because of person. Okay. Yeah, but it's not the size. But here it's ד' אמות. But the bottom line is, this is just a דוגמא you're saying. The נקודה is that the difference between a garment and a house is a garment is fit to the person. And it goes every person could have a different size to all parts to the person. And to, no, that I added, everything I'm saying, it's all part, but the idea is fine. Then you have a house, you have one house, you could big people, skinny people, fat people, they all can walk into the same house and it's all the same. פון דעם איז פארשטאנדיק אז די שייכות פון a לבוש צום אדם המלובש בו is a סאך מער is a סאך a פרטיותדיקע, a נענטערע די שייכות פון a בית צום דער וואס וואוינט אין אים. That shows that the connection between a garment to the person who wears it, in comparison to the connection of a house to the person who lives there, is that this is more in detail. This is more detailed for him, like they say custom-made, it's more specifically connected to him. און דערפאר איז דא אן אונטערשיד צווישן לבוש און בית, אז וויפל מ'קען פארהאן אן השערה וועגן דעם אדם שבהם. That's why there's a difference when you look at a garment or you look at a house, to know from the garment or from the house what type of person lives there. So in a house in a garment you could know much more. ווען מען קוקט אויף a לבוש, you see a a suit hanging, קען מען פון אים וויסן באשטימטע פרטים פון דעם מלובש בו. You could tell some of the things of the person, אורך ורוחב, you could see how tall this guy is, you could see how fat the guy is, you could see things from the בגדים, וואס די מידות הפרטיות של אדם זה דאפ קענטיק, because the garment is made for this person. So ממילא you could tell. מה שאין כן דורך זען a בית, when you see a house, קען מען נאר האבן אן השערה כללית וועגן די איינוואוינער פון דעם בית. You can only have a general idea of the type of person in the house, צי ס'איז a בית פון an עשיר פון an עני. You could see if it's a rich guy lives there or a poor man lives there. מען קען אבער פונם בית נישט וויסן און דערקענען די איינע פרטים פון דעם בעל הבית. You can't get the details of the type of person, if he's a tall person or a short person or a fat person. Is מקיף. Yeah, a בית is מקיף. This is also מקיף. This is called מקיף הקרוב, that garment is מקיף הקרוב, that's called מקיף הרחוק. Yeah. And מקיף הקרוב means that it's it's closer, so it's אויסגעמאסטן like the person. Okay. על פי זה איז מובן וואס דער טעם פאר וואס דער משל איז דווקא פון a לבוש נישט פון a בית. Now

we'll understand why if you want to give a משל to the בית המקדש, you give a משל of a garment, he gave the בערדיטשעווער gave a משל of a garment rather than of a house. 'Cause לכאורה, I asked the question, you want to give a משל to a house, to the בית המקדש, which was a house, give a משל of a house! Why did he give a משל of a garment? So now we understand. Because די קדושה פון בית המקדש באשטייט נישט נאר פון איין קדושה כללית. The בית המקדש was holy, but it wasn't one just one general holiness. דאס וואס ער איז a בית להשם, it's holy because it's השם's house. No! נאר עס זענען פאראן חילוקי מדרגות אין קדושות, there are levels of קדושות, different details. You have the קדש הקדשים, the holy of holies, then you have the היכל, then you have the עזרה וכולי. Why doesn't he mention the אולם? He does וכולי. Mentioned earlier. Huh? Mentioned earlier. No, but the עזרה came after the in order, קדש הקדשים, then is the היכל, then is the אולם. It was 31. He said, See the רמב\"ם. I know, but in the clip, anyways, it's fine. אזוי אז ס'איז דא קדושה פרטית בכל חלק ומקום פרטי פון דעם בית המקדש. There's a individual type of קדושה, of holiness, into every different part of the בית המקדש. That's fits to different that's people, like the כהנים or And he says that also, that he's going to say that too, yeah. דער בנין בית המקדש איז געווען הכל בכתב מיד ה' עלי השכיל. The building of בית המקדש, where did he get the blueprints of the בית המקדש? It says, it was given by השם through the נביאים. So it says, הכל בכתב, everything they had in written, מיד ה' עלי השכיל, it came from השם and that gave me the שכל to do it. היינו, that means אז די חלקי הבית, means like this, that the different compartments of the בית המקדש, דער מקום ומדות אורך ורוחב, the place and the size, the width and length, פון יעדער חלק שבבית, of every part of the בית המקדש, זענען געווען מכוון ומדויק, was exact, בהתאם מיט די חילוקים אין די קדושה צווישן יעדער חלק ומקום פרטי שבבית, depending on the קדושה. Why was one space bigger than the other? Because according to the level of קדושה that was there, the physical compartment was made that way. Everything was There's another שיחה there ברוחניות is, this was a higher level of קדושה, so it came out in the גשמיות like that. The

גשמיות'דיקע part of the building was exactly fit to its רוחניות'דיקע counterpart. The Rebbe asks about this also? Huh? The Rebbe asks The Rebbe asks on that, the קדש הקדשים was the same level as the היכל. See, he asks that קשיא, goes through half of the שיחה is to answer that שאלה, because the קדש הקדשים is such a high קדושה that, you can't, no, you can't even call it, it doesn't go higher. Higher and lower is when it's בערך. A little bit is better, but something that is completely, that it's not בערך, so then it could be in the same level. Huh? Couldn't go higher. Right, right. Whichever you'll do won't be, so it's, exact. און דאס איז וואס שטייט אין פסוק מכון לשבתך פעלת השם. This is why on this פסוק where it says that the place for your dwelling you made, זאגן רז\"ל, און ער איז מדייק בלשונם, so the חז\"ל say, what does that mean מכון לשבתך? מכון means a dwelling place for you to live. So they say בית המקדש של מטה מכוון כנגד בית המקדש של מעלה, that the בית המקדש down here is מכוון, is, corresponds, exactly, yeah, to the בית המקדש above. אז דער בית המקדש ווי ער איז דא למטה, the בית המקדש the way it's down here, מיט די אלע חילוקי מקומות ומדות גשמיים וואס אנטהאלט זיך, with every detail and every place and every measurement, איז מכוון ומדויק, is exactly parallel כנגד בית המקדש של מעלה as it is in the spiritual בית המקדש. אז דאס אלץ איז כנגד בהתאמה מיט די תוכן ומדרגת הקדושה אין יעדער חלק פרטי פון רוחניות'דיקן בית המקדש. Every part fits, the physical part of it fits to the spiritual counterpart or the spiritual קדושה which came in this place, בית המקדש של מעלה. און די חלוקי הדרגות במקום, and these differences in the place, we said this place was holier than this, this is, also זיינען ענג פארבונדן מיט די חלוקי הדרגות שבבני ישראל, also had a connection to the different levels among the אידן, like you said, עזרת נשים there was a place where the women could go, everyone could go there, including the women. Then there's a place אנשים, that the women couldn't go, and only the men could go. And then there was a further מקום וואס נאר כהנים נכנס, a place only כהנים, וכולי, what's the וכולי? etc., because there's a place only the כהן גדול could go. I mean, so each level is different people could go, why? Because that level had a different קדושה. And that's why the physical part was made in such a way. און אין דעם פארשטייט די יתרון ומעלה פון לבוש לגבי בית, and this is the מעלה of a garment over a house. And that's why if we want to bring out a certain point of this, this point of the בית המקדש, we use the משל of a garment, ווייל דאס וואס די אלע חלקים פרטיים פון בית המקדש זענען געווען בהתאמה ומדויק מיט די חילוקי הדרגות הקדושה שבהם, כנ\"ל, this fact that every part of the בית המקדש was specific, detailed according to the level of קדושה, איז בדוגמת לבוש, that fits more to a garment, וואס איז בכל פרט פאסט פונקט צום לובש, that every detail fits to the one that's in it. So here also, every detail of the, of the building fits to what was in it. What was in it? The קדושה, which is the אייבערשטער, אלוקות, which level of the אייבערשטער was in it, so that's exactly like a לבוש. The level of the person in it, each לבוש is different. Okay. Then he goes further. This already answered באמת the קשיא, but the Rebbe is not gonna be satisfied, goes further. So the קשיא is answered, he's satisfied with this, but he's gonna go in more detail. We're saying because all the differences of levels in the בית המקדש so it's more, it's custom-made for each person? Not for the, no, not each person, custom-made for the level of קדושה. The בית המקדש was a place where what was in it? The קדושה. And the קדושה was in different details. Just like a לבוש, which whoever is in it is different, the לבוש is different towards, because of every person. The color of each linen was different. Huh? The color was different. Now he didn't mention, I mentioned that before, but that's the same idea. That the ארון was one thing and this was a different thing, that is different. Fully a custom-designed house. No. But a house, you cover the person, and the person, you could have any type of person could live in the house. You could have all kinds of compartments, but the person, here we're talking the one that lives in it, the אייבערשטער who lives in it. The קדושה which is מתלבש. Here we're talking about the person who's מתלבש in the לבוש versus the person who lives in the house. אף על פי אז דער ענין ומעלת הלבוש בבית המקדש, איז כמובן געווען כנ\"ל, בבית ראשון ובבית שני, אויך אין משכן, and this idea that we said that every compartment, every part, the גשמיות fit to the specific level of קדושה that was there, this happened in the first בית המקדש, the second בית המקדש, and even in the משכן before they built the בית המקדש. אולי יש לומר חידוש. The Rebbe has a, a strange לשון. A lot of times he says אולי יש לומר, you can add something, but אולי יש לומר חידוש, something new. אפונדעסטוועגן, still, דער עיקר אויפטו חידוש אין דער משל פון א לבוש is בנוגע דעם בית המקדש שלעתיד, בית המקדש השלישי. The

main idea of such a concept, that the place fits to the specific קדושה that's in it, is more by the third בית המקדש. Why? דער ביאור אין דעם, the explanation is like this: דאס וואס בית ראשון און בית שני זענען געווען בדוגמת לבוש, is that the first בית המקדש and the second one were similar to a garment, אז יעדער חלק ופרט איז געווען בהתאם ובדרגת הקדושה שבו וכו' and that each part was fit exactly to the level of קדושה and etc. etc., איז ניט מפורש בכתובים, it's not clear in the פסוק, גלוי וניכר אין זיינע פרטים, and you can't see it. The תורה doesn't say it. If someone didn't doesn't know, didn't learn חסידות or didn't learn and looks at the בית המקדש, would not see it. You'll see different compartments, but you would not see that there's a different level of קדושה. They tell you where you can go and you can't go. Good, so they'll tell you, but it's not clear, it's not open. So they tell you, right, you can't go. It's like you would say you look at this תפילין, it has קדושה, you see it? You don't see it. At least we know about it because there's הלכה you can't, but people who don't even know, like it says it's not even מפורש in the תורה. Is that for the first and second בית המקדש? The first and the second, right. It's not ניכר. דער גלוי איז געווען ניכר אז ס'איז א בית לה', און אננעמען דעם מקום כלבוש. All they knew it's a house of ה'. It was like a שול. Yeah, well, it was it looked like a butcher shop more. But what was, a house for ה', which means everyone understood it's a holy place which has different parts, but you couldn't see this idea that each part fits exactly to the level of קדושה. אבער בית המקדש השלישי, the third בית המקדש, what it'll be, אז אויך לעיני בשר וועט זיין ניכר וגלוי די מעלה מיוחדת שזהו בדוגמת לבוש. We will פשוט be able to see exactly how each specific part fits is like a garment, fits the specific קדושה. אז יעדער פרט פון די מידות, די חלק הבית בהתאם לקדושה פרטית שבו. Every part, every measurement is exactly fit to the קדושה. והטעם בזה, why טאקע will we be able to see it there more than we see in the first and the second? So he says, שטייט אין זוהר אז די בית המקדש של א' וב' איז געווען בנינא דבר נש. The first and second בית המקדש, the

זוהר says was a building made by human beings. שאין כן בית המקדש שלעתיד, בית המקדש הג' איז בנינא דקוב''ה. The third בית המקדש is the building of ה'. The זוהר asks that? The זוהר doesn't ask, he says. The זוהר שטייט a fact. That actually טייטשט the פסוק where it says מכון לשבתך פעלת ה', you made your מכון. And he says really that goes on the third בית המקדש, because that's going to be the בנינא דקוב''ה. That's going to be the building made by ה'. און הריבער, since this is the difference between the third versus the first and the second, הריבער, therefore in בית המקדש של א' וב', in the first and second בית המקדש, אף על פי ס'איז אלץ, אז אין זיי זענען אלע חלקים פרטי המידות בהתאם ומדויק מיט יעדער בחינה ומידת קדושה פרטית, it's טאקע true that the fact is that even in them every specific part fits to the specific level that's supposed to, that קדושה that's there, וויבאלד אבער אז בניני הפרטים זענען זיך מתעסק בשר ודם, but after all the bottom line is that who made it? Who made these compartments? Who made, the human beings. חאטש אז מראה... דער אייבערשטער told them how to do it. But it was they they did it. דערפאר האט מען ניט אנגעזען בגילוי די פרטי החלקים בבית המקדש שלמטה, that's why you couldn't see in each individual part of the בית המקדש down here, ווי זיי זענען בהתאם מיט די פרטי חלוקי הקדושה בבנינא דקוב''ה, how it is fit to the קדושה in it. Now the קדושה in it is the way the בית המקדש is above, the אייבערשטער's בית המקדש. But we don't see the connection between the אייבערשטער's בית המקדש and our בית המקדש, because our בית המקדש is not made by the אייבערשטער. Even though He told us to do it, but you can't see it. שאין כן בית המקדש שלעתיד... But he showed, אודאי he showed, but the מציאות is that He gave us the first two. פארקערט, showing that means we don't have it. שאין כן בית המקדש שלעתיד... He gives the blueprint, blueprint, in order to understand how it works. No, משה רבינו understood, they knew what to do. They built the house, they built it exactly the way he was told. Maybe the נביא knew, but not everybody, it wasn't בגילוי. The ווארט is going to say we, me and you are going to look at the בית המקדש we'll see the קדושה. There's no... שאין כן בית המקדש שלעתיד, which is the third בית המקדש, יובן אז דער בנין עצמו איז בנינא דקוב''ה. The building of down here, the physical building is going to be built by ה'. וועלן דריבער אויך אין די פרטי המקדש שלמטה זיך אפשפיגלען בגילוי די פרטי הקדושה בבית המקדש שלמעלה. So we will see in the physical building, because the physical building is made by the אייבערשטער, so what the אייבערשטער what the אייבערשטער is is למעלה will be seen down here, ווי יעדער מקום, מידה, פרט, so every place and every measurement פון גשמיותדיקן בית המקדש עצמו, in the physical בית המקדש, איז בהתאם לפי מידת הקדושה שלמעלה, fits and it's exactly like the בית המקדש שלמעלה, the אייבערשטער's. Isn't there a... there's two ways... Yeah, it's a מחלוקת. Yeah.

There's a מחלוקת whether the אייבערשטער will build the third בית המקדש or the אידן will do it. So the רבי says that they're both true. ממילא What the זוהר says fits with everybody. How is it both true? And the רבי gives a few explanations in different places. One he says that doors that that a man that that the אייבערשטער will bring down the בית המקדש and משיח or a human being is going to put the doors on. When you put the doors onto a building it's considered as if he made the whole building. So they're both true. Another one is we'll build it, but the בית המקדש the אייבערשטער will bring down the רוחניות'דיקע ענין he will come and come bring it in the בית המקדש, that's all. Like the בית המקדש a fire, חס ושלום, whatever it is will come down. Then there is What? That the אייבערשטער will be מלביש the בית המקדש into our בית המקדש. He'll In the first and the second nothing happened there. I mean fire came down and the fire took קרבנות. But this one, I think the אייבערשטער will put the בית המקדש של מעלה into the בית המקדש של מטה. But the לוחות seems to be the opposite. Seems to be that the second לוחות has the the מעלה that משה רבינו made these ones and then השם only wrote in it and and the first ones were It has a מעלה just like And this one is the opposite. You know, you say like the מעלה is that the השם Over there also it says the the לוחות השנייות everyone agrees were holier that Has a מעלה because עבודת האדם ממילא does we got the all the ספרי ספרי ספרי But there were the first one did have a מעלה. The first לוחות were מעשה אלקים ומכתב אלקים. The second one not. So there is a מעלה and a חסרון. But it's also a חסרון. The השראת השכינה But you see here that the that the third one is is greater Cuz the third one is going to have both מעלות. It's going to have both מעלות. Seems the opposite on the לוחות somewhat. No, over there it's not פשוט. There's one מעלה in the in the second לוחות, there's one חסרון in the second לוחות. The השראת השכינה It's going to be much more בגילוי. Much more בגילוי. They opened תשובה. No it wasn't בגילוי. You saw you saw the קדושה כללי, you felt it, but you didn't see how each level You didn't see this is חכמה דאצילות, this is בינה דאצילות, this is that. You couldn't see it. In the

שלישי you're going to look at it, oh this is this is חסד דאצילות. Oh this oh this מדרגה is נצח. You'll you'll feel it all, you'll see it all, Huh? Well, that's what he's going to say. The רבי is going to explain it all fits because לעתיד לבוא everything will be בגילוי. Okay, so that's the end of the שיחה here. We still have quite a part. If we're going to finish it. So ידוע the השראת השכינה in the world comes through the בית המקדש. We know like this, the רבי is going to continue this ענין. The fact that there is שכינה in the whole world comes through the בית המקדש. כמאמר חז\"ל from the בית המקדש יצא אור לעולם. חז\"ל the חכמים tell us that the light to the world came through the בית המקדש. ובדוגמת מציאות הנשמה במוח ובראש עד בכל חלקי הגוף. Just like we know that the the נשמה is in the brain and nevertheless we also know it goes into the whole body. But it comes into the whole body from the brain. Same thing, the אלוקות that's in the world comes in is there in the world, but it comes through the brain. What's the brain? The בית המקדש, okay. And the מעלה מיוחדת from now on בגילוי נפלא in the בית המקדש השלישי alone and through the בית המקדש it's going to come and בגילוי in the whole בריאה. This what we said that in the בית המקדש השלישי the third בית המקדש we're going to see בגילוי in a revealed way the קדושה the שכינה in it, from there it's going to ex- expand and go into the whole world. Like in the whole world we'll see it. קדושה everywhere. That's what he's and it's all going to become because of the בית המקדש. Says, והביאור בזה to explain it בהקדם. In connection with the עשרה מאמרות that the world was created with the ten statements of השם. It's known what the אלטער רבי explains בארוכה in שער היחוד והאמונה the אלטער רבי says in שער היחוד והאמונה he says like this the אותיות from the מאמר פרטי from the עשרה מאמרות the words of השם that he said he said 10 statements and in each statement those words was the individual creature or a thing in the world was created from one of the statements of השם. So those words of השם that created that specific thing which are mentioned in the עשרה מאמרות said let there be animals, let there be ground, let there be whatever, are always there. And those words give this the reason why this is here. No this is things which are mentioned in the עשרה מאמרות. Like what's mentioned like I said, said let there be fish. There the words of השם let there be fish is constantly in the fish and that's what gives it חיות. ובדרך זה the same thing is with all other things in the world even those things are not mentioned in the 10 statements. There are very few things mentioned in the עשרה מאמרות. Still everything like this is is existing because of some of the words of the עשרה מאמרות. Yeah, but how? When the אייבערשטער said if you look at the עשרה מאמרות, Everything in the world is somehow hinted there. We don't always see it. למשל, where does it say, the example they give here, when we say אבן, does it say the word stone in עשרה מאמרות? It doesn't. But certain words in different forms of, or a גימטריא of numerical value, or the different exchange of letters, you'll come out to find the word אבן. So everything you will find there. כדאי צו באשאפן און מחיה זיין אזעלכע זאכן נבראים פרטיים, וועלכע קענען ניט מקבל זיין פון די אותיות שבעשרה מאמרות עצמן. For some reason, these other things can't take from the עשרה מאמרות itself, but they have to be hinted there. And those words which creates it, is always there and gives it the חיות. Yeah. הלוואי. Yeah. Yeah, הלוואי, so there's so many פסוקים. דהיינו, means like this, אז אלע חילוקי פרטים פון נבראים אין זייער מהות, תכונה, וציור, all the different creatures or things in this world, whether in the difference in what they are, or in their in their characteristics, or in their form or shape, all these different things, נעמען זיך דערפון וואס עס זיינען דא חילוקים די פרטי אותיות פון עשרה מאמרות. That all comes because there are differences in the words of ה'. And because there are differences in the words of ה', so whatever the words of ה' made this, has this and this characteristic, because it fits to the words. וחילופיהם ותמורותיהם, וועלכע זיינען מהווה ומחיה יעדן נברא בציורו ותכונתו הפרטית. So every little thing in this world is existing here because there's a Godliness specific for this, which fits to the shape of this, to the thing of this. און דאס וועט זיין דער חידוש לעתיד לבוא. That's what we're going to be לעתיד לבוא, אז דעמאלט וועט מען זשע זען די גילוי.

When משיח will come, we'll look at everything, we'll see in a revealed way the words of ה' which specifically fit to this thing, how this is a כלי, it contains those words. ונגלה כבוד ה', the פסוק says like this: ונגלה, the כבוד, honor of ה' will be revealed, וראו כל בשר יחדו כי פי ה' דבר, the flesh will see the words of ה' that spoke. And he means, explains what it means: נוסף וואס לעתיד לבוא וועט התגלות ווערן כבוד ה', besides the fact that the whole glory of ה' will be revealed, אז עס וועט זיין ניכר ווי יעדער נברא איז באשאפן געווארן פון דעם אייבערשטן, וועלכער איז ממציא כל הנמצאים, מכל הנמצאים, שמים וארץ, מה שביניהם, נמצאו אלא מאמיתת המצאו, besides the fact that ה' will be revealed, and we will see how everything is created from ה', and using the לשון of the רמב\"ם, everything from heaven to earth, everything between, everything came from ה', we will see that, but that's a very general thing. That's a general קדושה or אלקות that we'll see in the world. פאר דאס איז אן ענין כללי, he says, this is a general thing, וואס איז בשוה אין אלע נבראים, יוצר ומעשה, that's all, in every נברא, יוצר ומעשה, בריאה, יצירה, עשיה, in all the worlds, in all the, everything are the same. אז דעמלט, the עצם פאראנענקייט פון יעדער נברא איז נאר דורך דעם וואס דער אייבערשטער איז ממציא. We will see clearly how everything, the real existence of this and of that and of everything is because of ה'. But

that's not only it. What he's saying now is something deeper: נאר וראו כל בשר, ניט נאר זען כי פי ה' דיבר, we'll also see the details, the words of ה', די יעדער נברא מיט זיין תכונות, מיט זיין מהות, מיט זיין פרטי, we'll see the details and the characteristics, and the shape and everything of every detail, אז אמיתת ענינו איז דער דבר הוי' דיבור פרטי וועלכער איז אין אים מלובש. The simplest person is going to see that? The simplest person is going to see the characteristics of the Godliness that fits דווקא to this, and that's why it made this thing. The the אלקות, the the the real חיות. The matter is, people won't get used to it. Huh? The matter could be people won't get used to it. Right, they will, it will constantly, it can't... ועל דרך, it's a similar, it's not the same thing, but similar, ווי מיר געפינען, צדיקים גדולים זעען דאס אויך איצט. Big צדיקים see it now, too. עס ברענגט זיך אז דער מגיד, brought, אז דער מגיד האט פון א כלי דערקענט אז דער נגר וואס האט געמאכט די כלי, איז געווען א סומא בעין אחת. The מגיד, מעזריטשער

מגיד looked at a כלי, a certain vessel, I think it says a table, and he saw, he said like this, \"The guy who made it...\" It had, it was blind on one eye, not had, he was blind on one eye. ער האט געזען אין דער כלי די תכונות פרטיות פון דעם אדם וועלכער האט דאס געמאכט בגשמיות. He saw פשוט even בגשמיות, the specific characteristic of this person. See, here where it's brought down is that he was blind on one eye, but in the other places it says that he saw that ער געהינקט אויף איין פוס, that he limped on a foot. Which has nothing to do with making a כלי. That's what psychologists do. They make a child make a drawing and from the drawing they figure out the the the nature of the of the kid. Yeah, yeah, yeah, yeah. But they saw it not because of the, not because of a חכמה. Yeah, yeah, yeah, that's true. There will be much less food food items. Huh? There must be less food items. No. When a person eats something... So he'll eat more. They're eating only one type of food. הלוואי! That's no problem. So, the, he saw the, even the גשמיותדיקע, מ'יש ליש, it's something that he didn't create, the the the guy guy who made it didn't create it, and nevertheless he saw. על אחת כמה וכמה, און דאָס קומט דערפון, certainly, and this comes from וואָס ער האָט יעדן נברא געזען כח הפועל בנפעל. דער מגיד, no I saw it! Because

saw the אלוקות in every נברא. He saw that specific level of godliness that's in every creature. דאָס וואָס דער בורא איז מחיה פון דעם גוף הגשמי and that makes it happen. But the מגיד was the only one who did it, saw it. And משיח will come, we will all see it. So he, but so he saw a lacking some of the godliness, that's why he needed the physical I don't know why, how he saw it, all right. Just he saw בגשמיות, because the one that makes something puts himself into it, so you could tell. The אייבערשטער made it so you could tell the אייבערשטער in it. A משל on it, it's similar. לעתיד לבוא it's going to be נגלה בעין כל, everyone will see, וראו כל בשר יחדו כי פי ה' דיבר, everyone will see, not only the מגיד. ויש לומר אז דער רופט וואָס מיר וועלן זען וראו כל בשר, בנוגע צו דעם פי ה' דיבר וואָס אין דער וועלט, so the רבי says the פשט is this that we will see the words of ה', how it's in every part of the world, קומט דערפון, this comes as a result, וואָס אין בית המקדש וועט דעמאלט ענטפלעקט ווערן דעם ענין פון די לבושים. In the בית המקדש we are going to see this idea, בנוגע דער מדרגה פון השראת השכינה, in בית המקדש we'll see, ווי יעדער חלק פון דעם גשמיותדיקן בית המקדש פארבונדן מיטן קדושה און ס'איז מלובש אזוי, that the, since in the בית המקדש we will see in every part the קדושה in it, the godliness in it according to that level, it'll spread to the whole world. That's that's a nice it says חסידות like, that even the בשר is going to see it, not only that. ויש לומר אז דאָס ווערט אויסגעפירט וואָס דער בארדיטשעווער איז מדגיש אינעם משל אז דער טאַטע ווייזט זיין קינד דעם לבוש. This is the explanation why the

בארדיטשעווער gives the example that the father shows his his child his son the garment, אז איך, דער חידוש וואָס ער זיין דאָ, כפי דאָס ג' דוגמת לבוש גלייך ווי ער ווייזט דעם איש כל אחד ואחד בשעת הבכיס חזון או בעיר פרומערים. He says when we show, this is an extra וואָרט, when the בארדיטשעווער says that the אייבערשטער shows every person the third בית המקדש, by using the משל of a garment, he adds another point here. That not only does he show the בית המקדש בכללות, he shows us that a נשמה sees how each part of the בית המקדש fits to the קדושה of it, that's why he uses the משל of a לבוש. וואָס איז אזוי וואָס איז אזוי נוגע בעבודת האדם אזוי שבת אזוי בשבת חזון זען דער בית המקדש השלישי ונישט בעצם הבית? But the שאלה is, now he's asking, so why is that so important? Why wouldn't it be good enough that we see the general קדושה of the בית המקדש? Why is it important that we see already before תשעה באב the detail how every detail fits to the garment? But why this פרט? וואָס אויך אין דעמאלט פון בית איז דאָ די מעלה פון בית המקדש השלישי. Because even if you just show a בית, we'd still see a מעלה of the third בית המקדש. We could explain, like he quotes in זוהר, דער טעם וואָס בית המקדש השלישי איז קבוע וקיימא לעילא, why will the third בית המקדש rest forever, ווייל עס איז בנינא דקודשא בריך הוא, because ה' made it. נישט ווי די ערשטע צוויי בתי מקדשות וואָס זענען געווען בנינא דבר נש, אלא דקיימא בכלל, they didn't last. So he could have showed us, he could have said that we see the בית, give us a משל of a בית, and we'd see the בית, the general קדושה, and the בית also has a מעלה even if he wants to show that the third one is even better. יא, ס'איז מובן פונעם דאזיקן משל, to explain why it's so important, we'll see from the משל. אז דער טאטע וואס, אז דער טעם וואס דער טאטע באווייזט זיין קינד דעם לבוש לפרקים רחוקים ידועים, what does he say, the בארדיטשעווער? What's the reason why does the father take out this garment and from time to time he shows it to his son? So he says, איז כדי יורגל זיין לילך בדרך הישר, to train him to go in the right path, עד שיוודע בשנאסטעס כמי טבע, so much so till it becomes his nature. That's what he wants. So from time the more you show it and he every time, פשוט, על פי פשט, every time you show it to him, he starts behaving better. Because he really wants it and you show it to him you say, \"Hey, you see,\" like you show a kid, you know, \"this is it.\" He wants it, and you'll only get it this, so you start behaving. You behave better and better and finally it becomes your nature. בשעת עבודת ה' איז תיקף כפייה וקבלה, so why is it important for it to become his nature? Who cares if it's his nature or not? As long as he does the right thing. The

בארדיטשעווער says that the אייבערשטער wants that it should become our nature. So he says like this: וואָס if you do something, if you serve ה', not because it's your nature, because you bend, you break yourself, you see הליכה בדרך הישר, but ihm nicht כמי טבע, it's not your nature. אדרבה, להיפך, it's against your nature. בטבע איז ער אזוי ווי אן עבד דבהפקר ניחא ליה, naturally, you don't want to you don't want to do it. You want to be free. But er iz zikh kofeh un er iz mekayem רצונו של מקום להיפך מן הרצון, that you force yourself and you do the right thing. But that's not your nature. נאך מער, אפילו בשעה אז ער עובד ה' מתוך מידותיו, says more, even if you serve ה' with your attributes, with your characteristics, with your מדות, ער פועלט ביי זיך אן אהבה לה', you you you bring out, you cause yourself to have אהבה to ה'. און מיט דער אהבה דינט ער דעם אייבערשטן, you serve ה' with love. פון דעסטוועגן, אויב דאָס קומט מצד דער נטיה טבעית פון זיינע מדות, as long as it's because this is your מדה, איז אויך דעמאלט די הליכה בדרך הישר נישט געווארן כמי טבע, that's not called your nature. וואָרעם זיין עבודת ה' איז באגרענעצט צו דעם איינע נטיה טבעית פון זיין נפש הבהמית, because usually the way it works is that whatever your natural מדה is, that's how you're going to serve. לדוגמא, gives an example: אויב מ'איז בטבע אז ער נוטה צו קו החסד ואהבה, a person who naturally is kind, חסד, פעלט זיך התבוננות אנשטאט דער אהבה וחסד צו ענינים דעולם הזה, זאל ער שטייגן צו אהבת השם. What does he do? His nature is good and love. So, if he is he's a good ייד, so he'll think about it and it will transfer, transform his love to, instead of being loving this, to love השם. ווען עס קומט אבער צו אן עבודה וואס פאדערט א פארקערטע תנועה פון זיינע נטיות, if something comes up that he has to express the opposite of love, and this תנועה of יראת השם has to do with fear, פעלט אין זיין עבודה. It won't be that strong. It will be missing, because that's not his his מציאות. קומט אויס אז נישט עבודת השם איז געווארן ביי אים כמידת טבע. So, it comes out if he serves השם with love, so it's not השם became his nature, נאר ער פארבליבן מיט די טבע פון זיין מציאות, an עברי. He remains with his nature as he is, which is similar to the building of a human being, וואס איז באזונדערע מציאות, כביכול, פון ג-ט, which is a separate מציאות. In other words, you serve השם with your מדות, that means it's you who is serving השם, that you're still sticking to yourself. Or as somebody says the סברא is if you like the אויבערשטער, really what's that you like the אויבערשטער? It's like the other guy who likes this. Liking something really means you like yourself, that's the אמת. What's that I love somebody, or I love something? That person or this thing gives me satisfaction. That's really what it is. So, it's an expression of myself. Really, I love myself. You satisfy me, or this makes a good taste for me, so I love this. You think I love this, like or even by a person, that person makes me feel good. So, I don't love him. I love the person, I love myself. But what we want here is should it should be your your nature should become השם. הא? Change the טבע. טבע, not only not only מדות הטבעיות. Should become like an אדם הראשון? משא''כ אבער עס פעלט זיך אז ער גיסט זיך איבער אין גאנצן צו עבודת השם, when a person gives himself over completely to השם, ווערט עבודת השם זיין גאנצע This becomes your your being. זיין אהבת השם לדוגמא איז נישט וואס ער נוצט צו זיינע טבע אהבה טבעיות ענינים זו, it's not the פשט when you love השם in this level that you take the love that you have naturally and you transform it to love השם. In

other words, is מהות, a קדושה'דיגע מדה It's a different love, it's a love which is השם because that's all that's really what you are. וויבאלד ער איז געווארן א מציאות בקדושה, דבוק אל הקדוש ברוך הוא, since you became your whole being is of holiness, וואס עבודת השם זיין מהות now became your מהות, your being, ווען אלע זיינע מדות מתחבר בקדושה, the moment you're in that level, every attribute is for קדושה. באופן אז יעדער כח, מדה פרטית שבו, איז אין גאנצן פארבונדן מיט'ן אויבערשטן. Every little part of the person is connected to השם. פאראיבער איז גלייך ניט וואס זיין נטיה טבעית, it makes no difference what your natural inclination is. און ער טוט עבודה בשלמות עבודתו בשלמות, הן ווען ער פאדערט זיך עבודה פון אהבת השם הן if the demands are the פארקערטע תנועה פון יראת השם. You'll do for השם no matter what, whether it's love or fear, because it's it's not you, it's it's השם. הא? No, this is what we want. פשיטא וודאי שייך now in a certain level. ווען, ממילא די הליכה בדרך הישר כמי טבע. So, then going in the right way is a nature. און איינע מיר מבינים אז ער יחפצו לסור מאחריו שנאפס כמי טבע. And then, if it becomes your nature, then you're not afraid. So the father knows that this child is not going to tear it because this became his nature already, so always going to keep it. און דערפאר איז דער בארדיטשעווער מדגיש, און באווייזט, אז מען באווייזט אין בית המקדש ווי ער איז בדוגמת על הלבוש. וואס גיט די דוגמא פון לבוש? This is going to answer that question. We asked the question, the בארדיטשעווער gives the משל of a לבוש, which means that he wants to tell us that the אויבערשטער shows us שבת, this שבת, not only the בית המקדש בכלל, he even shows us the fact that we will be able to see the details. And that's why is that important to see? Now, we'll understand why. אז נעם ווייטער, די שייכות צום אויבערשטן נישט נאר אין אן אופן פון בית כנ''ל. He gave the משל of the לבוש to show that we see not only the way that the אויבערשטער is בכלל in this בית המקדש, a שייכות כללי, a general שייכות, נאר אז ווי ער איז כביכול א לבוש צום אויבערשטן, אז אלע פרטים שבו זענען נמשך מן הקדוש ברוך הוא, but all the details you he shows us how every detail fits to its level of קדושה. Why is that important? ווארעם דאס גיט אין אים א גרויס כח אויף דער עבודה וואס דארף ארויסגעבראכט ווערן ביי די בני ישראל, because this is what gives the כח to all the יידן, ביי יעדער ייד, אז די פארבונדנקייט מיט'ן אויבערשטן זאל זיין, that we should be connected to השם, נישט נאר א שייכות כללי, not only connected to השם in a general way, וואס מען גיט זיך איבער בכללות דינען דעם אויבערשטן, that we give ourselves over, serve השם, a שייכות פרטי, this gives us the כח we should have, in the details of our should be connected to השם, בדוגמת לבוש, like a garment, וואס זאל דורכנעמען אלע זיינע כחות פרטיים שבו, should penetrate in every individual כח. זיין שכל איז it turns a person into like this: your שכל is כל מציאותו וענינו אלוקות, your שכל is only to understand השם, ודעת דעת בבורא, to know השם, דאמיט די תאוה, כל ענינו מוסר אהבת השם, the fact that I have a מדה, an attribute of love, to love השם, על דרך זה בשאר כחות, and the same thing with all the מדות. צדיקים גמורים. Well, that's what we're all going to be. וממילא איז גארנישט שייך ביי אים קיין אנדער געפיל וואס איז חס ושלום נישט להשם, ממילא there's nothing שייך that's not להשם. So this is the nature of the son, he has to be this before he gets that? As soon as he gets it, as soon as he becomes that, he gets the garments. So we're not there yet. וואס דעמאלט וועט די הליכה בדרך הישרה זיין טבע. So now going the right way is him, his nature, his nature is השם, that's all it is. דאס איז מקדים, דאס איז מגלה פנים בית המקדש השלישי, this is going to

hasten the coming of the third בית המקדש, which is בנוי ומשוכלל יורד מן השמים. It's already built, but it's waiting to come down from שמים. אז פון דעם חזון, from the שבת חזון, this שבת, seeing קומט מען צו ותחזינה עינינו we will see with our eyes, זען we will see then בית המקדש בעיני בשר למטה מעשרה טפחים, physical eyes will see במהרה בימינו. א גוטע שבת. אמן. What's פאראנענקייט? I never I never heard that Yiddish word. פאראנענקייט? After. Right before, as soon as משיח is coming. Soon. Yeah, but בית המקדש is from the first stage. פארקערט, מ'זאגט פאראנענקייט? פאראנענקייט? ווייס איך נישט. אין די שיחות איז דאס דא. אין די לעצטע יארן שיחות. אה! וואס מיינט? מעגלעך, מעגלעכקייט? אבער וואס שייך מ'דארף דאך לערנען, אז משיח וועט קומען וועלן מיר זיין א צדיק. ניין, וואס מער מען לערנט יעצט, you'll be a step ahead. Yeah. Whatever you learn now, then you'll continue. If you start, if you're going to hold here, you'll start here, if you're holding here, you'll be always ahead. We'll always be ahead. פאראנענקייט קען מיינען... עקזיסטענץ. Big. פאראן... זייענדיק, נישט פאראנענקייט. Existence. I never heard that word. פאראן, what does it like פאראן? וואס איז דא פאראן, דאס איז here. דאס הייסט the hereness. The fact that it's here, its existence, מציאות. די פאראנענקייט פון דעם קומט פון דעם ברא כרעיא דאבוה. שיינע פשט. ניין, אין שפראך וואס מען רעדט סתם, דאס איז דא אין שיחות. אין שיחות, דאס איז דאך מ'איז עוסק אין ביאור אין חסידות, מען נוצט אבזשעקטינג וואס מען קען נוצן. פאראנענקייטן. געדענקסט פלעגט ער זאגן די האלטקייט, די האלטקייט, ס'איז דא א שטיק האלט, ס'איז דא די האלט, ער פלעגט, ער הייבט זיך אויף יעדע צוויי סעקונדן, די האלטקייט, די האלטקייט, פאראנענקייט. Okay, it's the reality, מציאות. מעגלעכקייט, I know that. מעגלעכקייט, you can use that in Yiddish. All these words. Change itself. Here it says changed itself. I speak Yiddish, my Yiddish for me is refined. Never heard the word פאראנענקייט. That was the program.